من

بودن با آدمهای جور واجور خیلی چیزا به آدم یاد میده،بیش از همه به من یاد داد خودم باشم.اولا همش می خواستم تیکه های مشابه شخصیت و روح خودم رو با آدمها پیدا کنم تا یه تصویر کلی از خودم تو ذهنم بسازم،می خواستم خودم رو بشناسم،شایدم می خواستم خودم رو شبیه کسی بسازم اما بعدا فهمیدم هر آدمی "برای خودش" یه شکل منحصر به فرد داره،از آدمها در اومدم،خودم رو دیدم،خوب نگاه کردم...دیدم خوشگله! دیدم خیلی دوسش دارم،من ِ کوچولوی خودم رو، همینجوری که شکل هیشکی نیست! حالا خودم رو باور دارم،من ِ کوچولو هنوز جا برای تغییر داره اما می خوام تو قالب خودش بتراشمش

/ 11 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
اروس

:)

عادله

بهترين چيز ممکن رو بدست آوردی

سارا

سلام ازين بهتر نميشه راستی من لينکتونو گذاشتم

عجبا

سلام عجب انسان بد قولی هستی.

آذرخش

دوستی دارم که از من بدون قالب خيلی طرفداری ميکنه!!! من قالب محکم و تراشيده ای نداشتم اما الان واقعآ نميدونم کدوم درسته؟!!!

هومن

حتما يه وقتايی از بس تو بخسی حس می کنی از اول اونجا به دنيا اومدی!