دریای سرخ

 
نویسنده : کتایون فرح - ساعت ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱ دی ،۱۳۸۳
 

ما که هر چی صبر کردیم،التماس کردیم،تهدید کردیم بلکه این آسمون اصفهان یه ذره سر غیرت بیاد و 4 تا دونه برف بندازه پایین اثر نکرد،ما هم دیگه منتظر نموندیم و رفتیم جایی که برف تا زانوهامون بیاد.برف بازی کردیم و دق دلیه 3- 4 سالمون رو در آوردیم.حالا هم سرما خوردیم و گلو درد گرفتیم و آمپول هم که نمیزنیم و خلاصه...اما همه این مریضیا (حتی یه هفته قبل از امتحان) میارزه به یکی از اون همه گوله برفایی که زدم تو کله دوست جونا و فرار کردم و دستشون بم نرسید

 

یاد شب یلدای پارسال که میوفتم و چیزایی که فکرم رو مشغول کرده بود بازم بیشتر و بیشتر خدا رو شکر می کنم.یاد اونروزی که با اون دل گرفته و سینهء سنگین قرآن رو باز کردم و اومد که "هذا من فضل ربک" ...من اعتماد کردم و حالا که به گذشته نگاه می کنم فضل و کرمشو تو تک تک لحظه هام می بینم

 

اینم فال امسال من:

 

چراغ روی تو را شمع گشـت پروانـه     مرا ز حال تو با حال خویش پروا نـه

خرد که قید مجانین عشق میفرمود     به بوی سنبل زلف تو گشت دیوانه

                                               .

                                               .       

                                               .

                        حدیث مدرسه و خانقه مگوی که باز

                        فتـاده در سر حـافـظ هـوای میخـانـه

 

 

دیگه هم هیس باشین که من امتحان دارم


 
comment نظرات ()