دریای سرخ

 
نویسنده : کتایون فرح - ساعت ٧:٤٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ،۱۳۸۳
 

اینقدر خسته ام...اینقدر خسته ام...طاقت تنهایی ندارم اما کسایی هم که رو به روم نشستن هر کدوم یه جور آزارم میدن.قصهء این روزگار ما قصهء تکراریِ هر کسی از ظن خود شد یار ماست.پس کی منو به خاطر خودم می خواد؟ پس من کی رو به خاطر خودش بخوام؟ خیلی وقته با کسی حرف نزدم.خیلی وقته غمها و شادیهام فقط مال منن.خیلی وقته هیشکی شریک لحظه هام نیست.گاهی میترسم کم بیارم.میترسم بشکنم زیر بار ایـــــــنهمه ...اینهمه...مسخره است اگه بگم درد؟

الان اینقدر خسته ام که حتی نمی خوام حرف بزنم.کاش یه نفر بغض رو از توی چشمام می خوند.کاش یه نگاه مهربون مهمونم میکرد.

 

فقط یه کم آرامش می خوام

 

                                     فقط یه کم...

                                                    فقط یه کم...


 
comment نظرات ()